Barcelona vlagt voor Eulàlia

Eulalia4
Bent u donderdag 12 februari op het Plaça de Sant Jaume in Barcelona, kijk dan vooral even naar boven, naar het balkon van het stadhuis. Daar hangt, voor één dag, de vlag van stadsheilige Eulàlia, een goedgebekt christenwicht uit het naburige dorp Sarrià, dat het waagde om bij de Romeinse gouverneur te klagen over diens vervolging van haar geloofsgenoten.

Kritiek op zijn beleid, daar zat de Romein niet op te wachten. En dus werd de welbespraakte maagd op 12 februari 303 gekruisigd, na twaalf eerdere martelingen overleefd te hebben.

Eulalia1

De reuzin Laia (2, 70 meter) werd geboren in 1998. Huidig gewicht: 16 kilo

Teenincident 

Waar die kruisiging plaatsvond, daarover verschillen de legendes. Sommige laten Eulàlia sterven op het Plaça del Pedro in El Raval, waar twee oude Romeinse wegen (nu Carrer del Carme en Carrer de ´l’Hospital) samenkwamen).

Avui dia de Santa Eulàlia. Placa de Pedro circa 1960

Het Plaça del Pedro circa 1960. Het originele Eulàlia-beeld ging verloren in de Spaanse Burgeroorlog. Op het plein staat nu een kopie gemaakt in 1951, uiteraard van de hand van Barcelona´s eigen ‘meestervervalser’, Frederic Marès.

 

Andere  houden het op het Plaça de l’Ángel, ´toevallig´ ook plek waarop de heilige – sinds 633 – Eulàlia veel later tijdelijk een teen zou verliezen. Dat gebeurde toen haar resten werden overbracht van de Santa Maria de les Arenes (later de Santa Maria del Mar) naar de kathedraal aan het Plaça Nova, op een schone julidag in 1339.

Een datzelfde jaar in het Latijn geschreven verslag van de verhuizing wijdt geen woord aan het teenincident. Wel bevat het document een gedetailleerde beschrijving van Eulàlia’s vlag, die in de processie werd meegevoerd door bisschop van Barcelona, Guillen de Torellas. De anonieme auteur heeft over een vlag ´met een wit kruis op een rood vlak, dat het wapen is van genoemde bisschop, en een afbeelding van Santa Eulàlia, in haar linkerhand een kruis en in haar rechterhand een palmtak.´

Eulalia2

Verschillende ontwerpen voor de vlag van Eulàlia

Na die tijd is er nog flink gesleuteld aan de vlag, die in ieder geval vanaf 1588 (mogelijk eerder) de officiële vlag van de stad Barcelona was. Het kleinood moet twee uitvoeringen hebben gehad, menen vlaggendeskundigen. De standaardversie deed dienst in vredestijd, vooral tijdens de religieuze processies, met die van het Corpus Christi
feest als belangrijkste. En dan was er het ´modelletje oorlog´, een handzame banier waarmee de host (de burgermilitie) van de stad ten strijde trok.

Bandera de Santa Eulalia en la procesión de Corpus de 1946

De vlag van Santa Eulàlia tijdens de Corpus Christi processie van 1946.

De laatste keer gebeurde dat in 1714, tegen de troepen van Filips V. Met fatale afloop. De stad werd ingenomen, Eulàlia´s vlag verdween op de brandstapel en haar feest werd verboden.

Verbranding van Eulàlia´s vlag. Duitse gravure, wrsch. 18e eeu

Verbranding van Eulàlia´s vlag in 1714. Duitse gravure, wrsch. 18e eeuw

Sprinkhanenplaag 

Nu stelde dat feest toch al niet zoveel meer voor, sinds Eulàlia in 1687 het patronaat over Barcelona was ontnomen ten gunste van collega-maagd Mercè, die de stad dat jaar had verlost van een sprinkhanenplaag.

In 1868 mocht Eulàlia van de paus toch weer de stad beschermen, maar wel samen met Mercè. Die laatste had zich in de tussenliggende jaren van een onaantastbare positie verzekerd.

En zo is het tot op heden: hét grote feest van de stad (eind september) is dat van Mercè. Uit protest laat Eulàlia – voor altijd een dertienjarige puber en dus opstandig – het af en toe regenen op 24 september, de naamdag van haar concurrente.
In 1924 was Eulàlia´s protest echter niet van water, maar uit steen gehouwen: haar beeld in de kathedraal sprong van z´n sokkel en ging in het stadhuis klagen bij de burgemeester over het gebrek aan aandacht – zonder succes.

Eulalia 2015Klik hier voor het volledige programma van de Festes de Santa Eulàlia 2015 (6 t/m 12 februari).

 

 

Meer nieuws over Barcelona en Catalonië op onze Facebook-pagina!

%d bloggers liken dit: