El Raval wandeltour

Raval Barcelona 1853

Barcelona 1853. Boven de rokende schoorstenen van El Raval.

Een wandeling door heden en verleden van Barcelona’s kleurrijkste buurt, El Raval. Ooit een buitenbuurt van de Ciutat Vella (Oude Stad). In de Middeleeuwen de plek van kloosters, ziekenhuizen en tuinderijen, later van walmende fabrieken, drugsdealers, spionnen en anarchisten. En altijd waren er de armoede en de Dames van Plezier.

Met onder meer:

* De oudste hoerenstraat van El Raval
* De eerste stoomfabriek en de volksopstand van 1835
* Casa de Caritat, stad binnen de stad
* De plek waar Antoni Gaudí stierf (en Buffalo Bill een kies liet trekken)
* De straat van de barricaden, de komst van het anarchisme en de Tragische Week (1909)
* De rambla en andere pogingen om El Raval fatsoenlijk te maken
* De drie schoorstenen en de 8-urige werkweek.
* Barrio Chino – buurt van hoeren, spionnen, en VIP´s

Praktische gegevens

Duur: circa 3 uur, inclusief koffiepauze
Prijs: € 20,- p.p.
Vertrektijd: in overleg

“Het kan mij niet schelen dat ze mijn bioscopen begraven, mijn scholen, de oriëntatiepunten van het land van mijn jeugd onder een voorstel van een paradijs genaamd Rambla del Raval, maar wel dat deze deconstructie elke herinnering aan een gemengde stad van de kaart veegt, ten koste van de meest zwakke buurt van de stad.”

Manuel Vázquez Montalbán, 1990


Een beetje geschiedenis

El Raval (van het Arabische woord rabad, buitenbuurt) ontstaat langs een netwerk van stroompjes en paden komend vanuit de vlakte van Barcelona.  Raval is een gebied vol van tuinderijen en boomgaarden omringd door stenen afrasteringen. Hier vieren de Barcelonezen hun feesten en houden ze hun barbecues.

Raval Sant Pau del Camp

Sant Pau del Camp

Kloosters
Eind 14e eeuw wordt de buurt ommuurd. Toch blijft de zone grotendeels onbewoond, onder meer door de Zwarte Pest en haar desastreuze gevolgen voor het aantal inwoners van Barcelona. Wat er wel veel word gebouwd: Ziekenhuizen, liefdadigheidsinstellingen en vooral kloosters. Dit blijft zo tot halverwege de 19e eeuw, wanneer door volksopstanden en onteigeningen door de Spaanse staat veel kerkelijke gebouwen verdwijnen.

Raval Caritat

Casa de Caritat

Industrie
Pas vanaf ongeveer 1750 wordt El Raval een echte buurt, wanneer de nieuwe industriële kapitalisten er hun oog op laten vallen.  El Raval is aantrekkelijk: er is veel ruimte, de buurt ligt vlakbij de haven en toch lekker veilig binnen de muren. Doordat de arbeiders bij hun werk wonen is El Raval rond 1860 de dichtstbevolkte wijk van Europa.

Hel op aarde
De overbevolking, het volledige scala van dodelijke ziekten en door de stoommachines verschrikkelijke luchtvervuiling maken van El Raval een ware hel op aarde. Gedwongen door de hoge werkloosheid en cholera-epidemieën neemt de regering in Madrid in 1854 een drastisch besluit: Barcelona mag haar muren afbreken.

Raval Semana_Trágica_(1909)

Brandende kerken tijdens de Tragische Week (1909).

Binnen het nieuwe model van de stad krijgt El Raval een bijrol. De buurt wordt bevolkt door steeds meer immigranten uit andere delen van Spanje dan Catalonië. Vaak gaat het om straatarme dagloners, die worden gelokt door de welvaartsvisioenen van de Wereldtentoonstellingen van 1888 en 1929.

Barrio Chino
De overbevolking, de smalle bochtige straten, de nabijheid van de haven en de vele bars, theaters en huizen van plezier vertalen zich in een echte southside (tussen carrer de l’Hospital en de haven), die halverwege de jaren 20 een eigen naam krijgt: Barrio Chino (Chinatown). Volgens de (deels op waarheid berustende) legende een buurt van plezier en prostituees waar het alle dagen feest was.

Raval Carrer met putas

Een straat in de Barrio Chino.

Door de burgeroorlog en de miserabele naoorlogse jaren verdwijnt veel van het bruisende nachtleven. Een proces dat wordt versneld door het sluiten van de bordelen in 1956.

Toeristenhotels
De transformatie van el Raval verloopt erg langzaam. Pas vanaf de jaren negentig komt er verandering, met de constructie van de Rambla del Raval als grootste ingreep. Veel van de oorspronkelijk bewoners vertrekken. Collegezalen, musea en toeristenhotels nemen hun plaatsen in.

El Raval verandert nog steeds. De buurt heeft een bloeiend nachtleven, nog altijd een hoerenstraatje, en wordt bevolkt door meer dan zestig nationaliteiten. Het moet blijken wat de toekomst van El Raval is, en of de buurt meer kan zijn dan een deel van het themapark Ciutat Vella.

%d bloggers liken dit: